Het verschil tussen schuurpads en schuurpapier

Het verschil zit in opbouw en drukverdeling

Traditioneel schuurpapier is dun en buigzaam. Daardoor komt de druk vaak op een klein deel van het oppervlak terecht, bijvoorbeeld onder je vingertoppen of aan de rand van een schuurblok. Een schuurpad heeft meestal een schuim- of textieldrager die het contactvlak groter maakt en de kracht gelijkmatiger spreidt.

Daardoor ontstaan minder plaatselijke uitschieters en is het kraspatroon rustiger. Voor een oppervlak dat later gepolijst moet worden, maakt dat het verschil tussen snel diepe krassen wegwerken en een gelijkmatige glans opbouwen.

• Groter contactvlak en gelijkmatigere druk
• Constanter krasbeeld over het hele oppervlak
• Minder gevoelig voor vouwen en scheuren
• Vaak geschikt voor nat schuren zonder direct te verweken

Wanneer een schuurpad de betere keuze is

De meerwaarde wordt duidelijk bij werk dat over een groter oppervlak gelijkmatig moet verlopen, zoals een epoxy tafelblad of een resin werkblad. Hier is een gelijkmatig kraspatroon geen luxe: onregelmatige krassen van schuurpapier blijven na het polijsten soms zichtbaar als doffe plekken.

Schuurpads zijn ook praktisch wanneer je met oplopende korrels werkt. In een set als de Polijstkit voor kunsthars zijn pads op elkaar afgestemd, zodat je van grof naar fijn naar een polijstbare ondergrond toewerkt.

Zo zet je schuurpads effectief in

Laat de pad het werk doen en druk niet extra hard. Begin met de laagste korrel die nodig is voor het probleem en spoel tussen de stappen stof en losse korrel weg, zeker bij nat gebruik. Werk in gelijkmatige banen en wissel regelmatig van richting om het kraspatroon egaal te houden.

• Bevochtig het oppervlak voor minder stof en minder dichtslippen
• Reinig de pad tussen korrels, bijvoorbeeld met water of perslucht
• Gebruik op een excentrische machine een lage tot middelhoge snelheid
• Sluit pas af met polijstmiddel als de fijnste korrel klaar is