Epoxyplamuur vs polyesterplamuur: wat is het verschil?

De belangrijkste verschillen op een rij

Beide plamuren bestaan uit een basiscomponent en een verharder, maar epoxyplamuur hecht na uitharding op meer materialen en behoudt beter zijn vorm. Polyesterplamuur wordt veel gebruikt voor het opvullen van scheuren en oneffenheden en is met een glasvezelversterking ook geschikt voor dikkere lagen.

• Sterkte en vormvastheid: epoxyplamuur is sterker en krimpt nauwelijks.
• Hechting: epoxy hecht op een breder scala aan ondergronden, waaronder metaal, hout en diverse kunststoffen.
• Verwerking: polyesterplamuur kan in combinatie met glasvezels in dikkere lagen worden aangebracht voor diepere reparaties.

Epoxyplamuur: sterk, krimpvrij en breed inzetbaar

Epoxyplamuur is een logische keuze wanneer een reparatie stevig moet zijn en je het oppervlak daarna wilt schuren en afwerken. Epoxyplamuur 2K is kneedbaar en laat zich na volledige uitharding schuren en overschilderen. Daardoor is het geschikt voor kleine beschadigingen op metaal, hout, keramiek en veel kunststoffen.

Let er bij kunststof wel op dat vetachtige kunststoffen zoals PE en PP minder geschikt zijn. Bij twijfel test je eerst op een onopvallende plek.

Polyesterplamuur: diepere vullingen en schuurwerk

Polyesterplamuur is vooral praktisch voor het vullen van scheuren, deuken en diepere oneffenheden. 2K CROP glasvezelplamuur is versterkt met glasvezels, waardoor je dikkere lagen kunt opbouwen. Na uitharding schuur je het oppervlak in stappen, bijvoorbeeld eerst met P80 en daarna fijner voor een egaal resultaat.

Houd de aanbevolen mengverhouding van ongeveer 2–3% verharder aan; een te hoog percentage kan de uitharding nadelig beïnvloeden.